Bir takvim yaprağı. 21 Mayıs Cuma. Yıl 2021. Üzerine tükenmez kalemle şöyle not alınmış: “Kocaeli — işkenceyle zorla süngerliye alındığım gün — bugünü unutma. Gerçek düşman kalesidir hapishaneler.”
Hakikati bir takvim yaprağına sıkıştırıp tarihe böyle not düşen mahpus Kürt bir kadındı: Garibe Gezer. Kandıra 1 No’lu F Tipi Cezaevi’nde tutuklu olarak bulunan Garibe, gardiyanlar tarafından işkenceye ve cinsel saldırıya maruz kalmıştı. Garibe’nin bedeni kapatılmış, tecrit edilmiş, sürüklenmiş, örselenmiş, tecavüze uğramıştı; hem de “kadın” gardiyanlar tarafından. Onlar erkek aklının yarattığı değersiz birer imgeden başka bir şey değildi. Garibe ise koca bir hakikatin taşıyıcısı, yaşamın içinden bir kadın, bir direnç çiçeği.
Kadını eve hapseden erkek aklı, hapishaneleri yarattı. Hapishaneler de nihayetinde patriyarkal aklın bir ürünüydü. Kadının bedeninde, zihninde, ruhunda her daim tutsaklık yaratan; kadını kapatan, örten, örseleyen de işte bu erkek aklıydı. Kadının varoluşuna düşman olan, zihnimizde, ruhumuzda kaleler inşa eden gerçek düşman… Garibe bu gerçeği haykırmıştı bir takvim yaprağında.
O kaleleri inşa eden el; kadın bedenini döven, tecavüz eden, öldüren, kapatan eldi. Ekin Wan’ın cesedini çırılçıplak soyup teşhir eden eldi. Garibe’yi cinsel saldırıya maruz bırakıp yerlerde sürükleyerek süngerli odaya götüren eldi. Yüzyıllardır bizi katleden, şiddet uygulayan, bedenimizde rızamız olmadan gezinen eldi. Bir kadın olarak her gün boğazımda hissettiğim o pis eldi.
Garibe kadın olmanın yanında Kürt bir kadındı. Karşısında ırkı Türk, cinsiyeti erkek olan “kutsal bir canavar” vardı: Devlet. Bu canavar zindanda tüm acımasızlığıyla kuşatmıştı Garibe gibi binlerce Kürt kadının yaşamını. Bir başka gün şöyle not düşmüştü Garibe bir kâğıda: “24 Mayıs Pazartesi. Kafamdan akan kan C Hapishanesi’nin işkencesinin bir sonucu. Sana da bulaştı heval İsmail. Kürt kanını her yerde akıtıyorlar.”
“Kürt’ün damarından boşalan sahipsiz kan”ı her yerde akıttılar. Gördüğü işkence ve saldırıların ardından 9 Aralık 2021 tarihinde Kandıra 1 No’lu F Tipi Kapalı Cezaevi’nde şüpheli biçimde yaşamını yitirdi Garibe. Hapishane idaresi intihar dedi ama her şüpheli kadın ölümü gibi bunun da gerçek anlamda bir “intihar” olmadığını biliyoruz ve şu bir gerçek ki Garibe’nin Kürt kanını akıttılar. Geriye tarihe düştüğü birkaç not kaldı.
Bir takvim yaprağı koparıyorum ben de şimdi: 8 Mart.
Yıl: 2026.
Bugün günlerden Garibe Gezer.
Onu tanımayanlar olacak, onun beton yığınının içinde nasıl yeşermeye çalıştığını anlatacağız. Garibe’nin adını kalelerin yıkıldığı görkemli bir gelecekte yaşatacağız.
Takvim yaprağı masada, ellerim tutsunlar diye kız kardeşlerimi dayanışmaya çağırıyor; ben Garibe’nin tarihe not düştüğü yerdeyim, istemsiz soruyorum: Düşman başka nasıl yok edebilirdi ki kalesinde esir aldığı binlerce direnç çiçeğini?
